صبح احتیاج به یک عدد میخ سه دگمه(هر یک و نیم دگمه برابر با یک سانتی متر)پیدا کردم.کشوی سوم  دراور گوشه ی  اتاق را بی هوا کشیدم. دو عدد میخ سه دگمه در وسط کشوی دراور دیدم.اوه!خدای من!

مرد جوان به دنبال قبر مادرش در گورستاني در  Beit Lehia  مي گردد.گورستاني كه  در ماه ژانويه با تانك هاي اسراييلي زير و رو شده است.

 در جنوب غربي اسراييل  نزديك مرز نوار غزه و مصر گذرگاهي  نزديك  منطقه  كرم شالوم  قرار دارد.در دور دست برج  نگهباني در ميان  منطقه حائل ديده مي شود. عرض نوار غزه هيچگاه از هفت مايل تجاوز نكرده است و نگهبان هايي كه بالاي آن برج مراقبت مي ايستند  تا درياي مديترانه در شمال را مي توانند رصد كنند.

منبع: نیویورکر ۹ نوامبر ۲۰۰۹

ادامه مطلب را در اينجا بخوانيد

 

 

ماريا ندياي در مراسم دريافت جايزه ي گنكور:

"من نماينده ي هيچكس و جايي نيستم"

"ماري ندياي" 42 ساله  فرانسوي –سنگالي  اولين نويسنده ي زن سياه پوست برنده ي جايزه ي  گنكور معتبرترين جايزه ي  ادبي  فرانسه شد.

ارزش مالي جايزه گنكور  تنها 10 يورو است اما كتاب هاي برنده ي اين جايزه همه ساله در صدر پرفروش ترين هاي سال فرانسه قرار مي گيرد.

از : گاردین ۲ نوامبر ۲۰۰۹

ادامه مطلب را در اينجا بخوانيد

به  حال و روزگار ما در کتاب ها و کنفرانس ها و شبکه های خبری می گویند "دوره ی گذار دموکراسی".اما یک چیز در اینجا کم دیده می شود و آن این که این دوره ی گذار "دوره" نیست زندگی و جان ماست.اینجاست که تفاوت دانستن و حس کردن روشن می شود.

درباره ی روزگار ما همه چیز از دو هزار سال پیش روشن  است.تاریخ سیاسی ما-تاریخ اجتماعی ما-تاریخ دینی ما-ریز تحولات و جنبش ها و خلاصه هر آنچه بر سر ما در این قرن ها آمده بسیار روشن است و مستند.وقایع ۱۰۳ سال گذشته هم که همراه با عکس و آرشیو روز نامه و صحنه ها و مکان هایی که هنوز زخم توپ و گلوله و جای پهلوهای شکافته بر روی آن هویدا و در دسترس است.یوتیوب و توییتر و فیس بوک را هم به آن علاوه کنیم. پس بایگانی مستند خوبی داریم.

آنچه ما را آنگونه که می خواهیم پیش نمی برد جدی نگرفتن محتوای دوره ی "گذار " محتوای جان است .محتوای زندگی است.و این ناشی است از این که دنیا در ما بیش از پیش ذهنی و مجازی(نه  سايبر )شده است.نگاه کنید چقدر دست به تجسم و تخیل می زنیم تا دست به زندگی-من که ها را بار ها در ذهنم خودم حلقه آویز نکرده ام.و ثابت نکرده ام که انسان اینگونه نمی کند که این ها-.

"گذر از دموکراسی"چه صبح ها ی ما را بی رنگ و روح و ما را در خود آواره کرده و ما را ناشتا سیاست پیشه کرده است.

دوم . بیست و دوم . شانزدهم

و سیزدهم

رخنه هایی که  آزادی را  از آن نفس می کشیم.

حتی اگر تمام پله های عابر تهران برقی شوند

ما مسیر تمام رژه ها را  اریب قطع خواهیم کرد